Bölüm anahatları

  • Ebu’l-Heysem: Şairlik dönemi h. 4. Yüzyıl sonları ile 5. Yüzyıl başlarına rastlar. Hayatı hakkında yeterli bilgi yoktur. Bazı kaynaklarda adı geçmektedir. Örnek olarak Nâsır Husrev’in Câmi’u’l-Hikmeteyn adlı eseri belirtilebilir. Ebu’l-Heysem de Nâsır Husrev gibi İsmâilî’dir.

    Kendisinden geriye sadece 88 beyitlik bir kaside kalmıştır. Bu kaside felsefî sorulardan oluşmaktadır ve daha sonra hakkında bazı şerhler yazılmıştır.

     Nâsır Husrev'in Câmiu'l-Hikmeteyn adlı eseri bu şerhlerden biridir.

    Lebîbî: 4. Yüzyıl sonlarıyla 5. Yüzyıl başlarının ünlü şairi Lebîbî, Horasanlı olup Ferruhî’nin yakın dostudur. Ferruhî’nin ölümü üzerine bir mersiye yazmıştır. Hayatı hakkında yeterli bilgi yoktur. Onun Çağâsnî emiri Ebu’l-Muzaffer’e yazdığı övgü kasideleri vardır.

    Lebîbî kendinden sonra gelen şairler arasında meşhurdur. Bazı şairlerin (Mes’ud Sa’d-i Selman) onun bir şiirine nazire yazdığı bilinmektedir.

    Divanı günümüze dek ulaşmamış, şiirlerinden kimileri sözlükler ile tarih ve edebiyat kitaplarında yer aldığından günümüze kalmıştır. (Tercumânu’l-Belâga, Târih-i Beyhakî, Mecma’u’l-Fusehâ ve Lubâbu’l-Elbâb).