Faruk Nafiz Çamlıbel'in Şiirlerinde Milli Mücadele

Faruk Nafiz Çamlıbel'den Milli Mücadeleyle ilgili şiirler:

Faruk Nafiz Çamlıbel:

                          

                             AT

 

Bin gemle bağlanan yağız at şaha kalkıyor,

Gittikçe yükselen başı Allah'a kalkıyor!

 

Son macerayı dinlememiş varsa anlatın;

Ram etmek isteyenler o mağrur, asil atın.

 

Beyhudedir, her uzvuna bir halka bulsa da;

Boştur köpüklü ağzına gemler vurulsa da...

 

Coştukça böyle sel gibi bağrında hisleri

Bir gün başında kalmayacaktır seyisleri!

 

Son şanlı macerasını tarihe anlatın:

Zincir içinde bağlı duran kahraman atın

 

Gittikçe yükselen başı Allah'a kalkıyor;

Asrın baş eğdi sandığı at şaha kalkıyor!

 

(Faruk Nafiz Çamlıbel, Han Duvarları, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2007)

Faruk Nafiz Çamlıbel:

 

          TAÇ GİYEN MİLLET

 

Bin bir geçit aştın ki, Sırat'tan daha ince;

Bir kerre fakat menzil-i maksuda erince

Devrildi vurulmuş gibi hakanlar, önünde;

Çıktın kanının hakkı olan tahta o günde...

Hicranları kalbinde birikmiş senelerle

Girdin yeni bir devre, metin ananelerle.

Tarih, ezelî şanına destan yaza dursun,

Bayram yaratır yaslı göllerde cülusun!

Cevherlerinin farkı yok alnındaki terden;

Tahtın daha kıymetli, emin ol ki, zaferden!

Hakkın bu senin, sen ki bütün şan ü şerefsin;

Çeksin neye bir başkasının hükmünü nefsin?

 

Hakkın bu senin; yoksa bugün yâdel olurdu,

Şahlanmasa, kurtarmasa azmin Anayurdu...

Mademki bugün düşmanı sen sürdün atınla,

Hakkın yaşamak haşre kadar saltanatınla!..

 

(Faruk Nafiz Çamlıbel, Han Duvarları, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2007)

 

 

 

Faruk Nafiz Çamlıbel:

 

      MEHMETÇİK'E KASİDE

 

Ey milletimin lahzada halkettiği ordu!

Baktın ki bütün bir vatan elden gidiyordu,

 

Boğdun coşarak düşmanının gayzını kanda...

Derler ki, esaret denilen halka cihanda

 

Bir geçti mi hür boyna, asırlar kıramazmış;

Bir secde eden, bir daha baş kaldıramazmış!

 

Ancak sen o zinciri söküp kırmayı bildin;

Gökten geniş alnınla ne taptın, ne eğildin

 

Dünya seni sehpaya çekerken gözü bağlı;

Mağlubu o gün gördü cihan galip edalı...

 

Bir taştı, fakat, benliğin en sonra kabından,

Sarsıldı cihan kükremiş arslan gazabından.

 

Çarpıştın ölümlerle, boğuştun heyecanla;

Sildin kara gözlerden akan yaşları kanla!

 

Memnun kapanır gözlerim ölsem de vatanda;

Mademki cihan neşeli, mademki bu anda

 

Seyretmede bir kafile Türk ordularından

Şarkın ebedî fecrini İzmir sularından!

 

(Faruk Nafiz Çamlıbel, Han Duvarları, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2007)


Son değiştirme: 21 Şubat 2018, Çarşamba, 17:21