Yahya Kemal’in
modernleşme, kültür-sanat ve medeniyet kavramlarına ilişkin görüşleri poetikasının aydınlatılmasında kaçınılmaz biçimde önemlidir ve anlaşılmalıdır. Bu bağlamda önce
Beyatlı'nın ‘modern’ ile olan ilişkisini, şair ve düşünür kimliği üzerinden tartışmak
doğru olacaktır. Bu tartışmanın ‘modern’ ile başlamasının kaçınılmaz
gerekliliği; kültür ve medeniyet olgularının ‘modernleşme pratiği’ ile
işlenmesinden, bu pratiğin bir ‘edim’ olarak, kültür ve medeniyet ‘olguları’
üzerindeki dönüştürücü/değiştirici etkisinden gelmektedir. Tartışma
‘modernleşme pratiğini’, siyasal bir refleks olarak değil;
entelektüel bir edim olarak ele alacaktır, ancak bu pratiğe bir ‘refleks’
olarak kazandırılan mahiyetle; onun entelektüel hakikati arasında oluşan
kırılmayı göz ardı etmeden.
Yahya Kemal, Yeni Türk
şiirini kuran önemli şairlerin arasında yer alırken, Türk modernleşmesinin de
isimlerinden biri haline gelmektedir. Onun modernleşmenin sanatsal, edebi bağlamıyla nasıl uygulanması gerektiği yolundaki yaklaşımlarının poetikasının oluşmasındaki katkısı ele alınacaktır.