Bölüm anahatları

    • Birinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa'daki genel siyasal görünüm özetlenmekte ve savaştaki tarafların savaş sonrası durumları anlatılmaktadır. Bu çerçevede özellikle Almanya ve Fransa arasındaki ilişkilere vurgu yapılmaktadır. Bu iki ülke İkinci Dünya Savaşı ve savaş sonrasındaki yeni Avrupa'nın inşa sürecinde önemli roller üstlenmektedir. İngiliz dış siyaset anlayışı belirtildikten sonra Türkiye panoraması çizilmektedir. Birinci Dünya Savaşı öncesi  Türkiye'deki ideolojik tartışmalar özetlenmekte ve savaş sonrası ilk yıllar betimlenmektedir. 


      1914-1918 yılları arasında Birinci Dünya savaşı yaşanmıştır. 28 Temmuz 1914 tarihinde Avusturya-Macaristan'ın Sırbistan'a savaş ilan etmesiyle başlamış, 11 Kasım 1918 yılında Compiègne de imzalanan anlaşmayla sonlanmıştır. Savaşın sonuçları arasında sınırların değişimi, Milletler Cemiyetinin ve  Weimar Cumhuriyetinin kurulması da yer almaktadır. 

      Osmanlı, 1909-1913 yılları arasını daha çok siyasal çekişmeyle geçirmiş, Balkan Savaşı ve Babıali Baskını bu dönemin önemli olayları olarak kabul edilmiştir. Özellikle Babıali Baskınından sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti iktidarı bütünüyle ele geçirmiştir. Balkan Savaşı biteli henüz bir yıl geçmişti ki Osmanlı İmparatorluğu tekrar savaşa girmiştir.

      1913-1918 yılları arasında reform politikaları da sürdürülmeye çalışılmış, toplumsal ve kültürel değişim yaşanmıştır. 31 Ekim 1918'de Mondros mütarekesi imzalanmıştır. Savaş sonrası siyasal ortamında İstanbul'da iktidar için çekişen taraflar şunlardır: Saray, Liberaller, İtilaf Devletleri, İttihatçılar. 

    • Kullanılan Kaynaklar:

       Hart, B.L. (2014), Birinci Dünya Savaşı Tarihi, çev. Kerim Bağrıaçık, İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları. 

       Schick, İ.C. ve   Tonak, E.A. (1990),  Geçiş Sürecinde Türkiye,  Bilim Dizisi.

      Zürcher, E. J. (1995), Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, İletişim Yayınları.