Bölüm anahatları

    • KAYNAK: T. Yazıcı-A. N. Tokmak-M. Kanar, Eski İran Nesrinden Seçmeler, s. 105

       

      فتح سیستان (از تاریخ سیستان)

       

      حدیث فتح سیستان به روزگار عثمان بن عفّان. در سنۀ ثلاثین چون خبر مجاشع به نزدیک عثمان رسید که او از سیستان باز گشت، بر آن حال/ ربیع بن زیاد بن اسد الذیال الحارثی را با سپاهی بفرستاد سوی عبدالله بن عامر که : این به سیستان فرست. عبد الله او را بفرستاد به سیستان. به پهرۀ کرمان برسید.

      آن را به صلح بدادند و از آنجا به جالق شد. مهتر آن با او صلح کرد. باز ربیع او را گفتا: مرا سوی سیستان راه باید نمود. گفت: اینک راه! چون از هیرمند بگذری ریگ بینی و از ریگ بگذری سنگریزه بینی، ز آنجا خود قلعه و قصبه پیداست. ربیع رفت و سپاه بر گرفت، هیرمند بگذاشت. سپاه سیستان بیرون آمد پیش، حربی سخت کردند و بسیار از هر دو گروه کشته شد و از مسلمانان بیشتر کشته شد. باز مسلمانان نیز حمله کردند. مردم سجستان به مدینه باز گشتند. پس شاه سیستان ایران بن رستم بن آزادخو بن بختیار موبد موبدان را و بزرگان را پیش خواند و گفت: این کاری نیست که به روزی و سالی و به هزار بخواهد گذشت، و اندر کتابها پیداست، و این دین و این روزگار تا زمان سالیان باشد و به کشتن و به حرب این کار راست نیاید و کسی قضاء آسمانی نتاند گردانید.