Bölüm anahatları

    • سعدی شیرازی، گلستان، ص.54

       

      روضهٌ ماءُ نهرِها سلسال        دَوحهٌ سَجعُ طیرِها موزون

      آن پر از لاله های رنگارنگ       وین پر از میوه های گوناگون

      باد در سایۀ درختانش          گسترانیده فرش ِ بوقلمون

      بوقلمون: آفتاب پرست، هرچیز رنگ به رنگ شونده،دیبای رومی ، یک نوع پارچهeski bir ipek kumaş çeşidi Bursa kemhası

       

      بامدادان که خاطر ِ باز آمدن  بر رأی نشستن غالب آمد دیدمش دامنی گل و ریحان و سنبل و ضَیمَران فراهم آورده و آهنگ ِ رجوع کرده.

      خاطر ِ : رأی    ضیمران : fesleğen

      گفتم: گل ِ بُستان را چنان که دانی بقائی و عهد ِ گلستان را وفائی نباشد و حکیمان گفته‌اند: هرچه نپاید دل بستگی را نشاید. گفتا: طریق چیست؟ گفتم: برای نُزهت ِ ناظران و فُسحت ِ حاضران کتاب ِ گلستانی توانم تصنیف کردن که باد ِ خزان را بر ورق ِ او دست ِ تطاول نباشد و گردش ِ زمان عیش ربیع آن را به طیش ِ خریف مبدّل نکند.

      پاییدن (پای) : جاود بودن ، پایدار ماندن، دوام داشتن

      نُزهت: خوشحالی، شادی، نشاط، تفرج

      فُسحت: شادی، گشایش خاطر şenlenmek

      باد خزان بر ورق او دست نزند (دستِ تطاول نزند)   دستِ تطاول ِ بادِ خزان بر ورق او نباشد.

      عیش : خوشگذرانی، شادی، کیف

      طیش: خشم، غضب، تندمزاجی

      خریف: خزان، پاییز، برگریزان

       

      به چه کار آیدت ز گل طبقی؟     از گلستان ِ من ببر ورقی

      گل همین پنج روز و شش باشد    وین گلستان همیشه خوش باشد

      حالی که من این حکایت بگفتم دامن ِ گل بریخت و در دامنم آویخت که : الکریمُ اِذا وَعَد وَفیَ.

      حالی که : همین که، به محض این که، به مجرد این که ..ar  -maz, söyler söylemez    

       اذا: اگر، چنانچه،   وعد : وعده کردن، نوید دادن