Teşhis yönteminin ilk aşaması, gerekli bilgilerin toplanmasıdır. Hastanın şikayetini anlatırken kullandığı terimler ile hekimin muayene sonucunda bulduğu tespitler ve laboratuvar testleri gibi yardımcı yöntemlerin sonuçları toplanır. İşlemin ikinci aşaması bu bilgilerin değerlendirilerek klinik öneminin anlaşılmasıdır.  Hekim temel bilgileriyle geçmiş klinik deneyimlerini birleştirir. Hekim aynı zamanda elindeki bilginin tutarlılığını tespit ederek çatışmaları çözmelidir; bunun için tekralayıcı anamnez veya ilave testler gerekebilir. Son aşamada hekim olağan dışı bulguların kaynağı konusunda fikirler ortaya koyar. Bilimsel yöntemde bir hipotezin terminolojik olarak formüle edilmesi ile bu aşama aynı anlama gelmektedir. Teşhis bazı durumlarda özel olmayabilir ancak eldeki bulguların elverdiği ölçüde özelleşmiş olmalıdır.