Dijital görüntülemede kullanılan dijital terimi görüntü içeriğinin nümerik formatını ifade eder. Konvansiyonel filmlerdeki görüntüler, anolog bir medya ortamdır ve metalik gümüşün çökelmesi ile devamlı spektrumu ve bu spektrumda oluşan görüntülerdir. Dijital görüntüler ise sayısaldır ve iki şekilde ayrılır;

1) Resim elemanların (piksellerin) uzaysal dağılımı olarak

2) Her bir pikseldeki gri ton farklılıkları olarak ayrılırlar.

Ø  Bir dijital görüntü bir sıra ve sütun matriksi içinde organize olmuş, bağımsız piksel koleksiyonlarını barındırır. Her bir piksel matriks içindeki lokalizasyonunu belirten sıra sütun koordinatlarına sahiptir.

Dijital görüntüleme, anolog işlemden başlayarak birkaç basamaktan geçer. Elektronik detektörde bulunan her bir pikselde x-ışını absorbsiyonu küçük bir voltaj oluşturur. Daha fazla x-ışını daha fazla voltaj, tersi daha az x- ışını daha az voltaja sebebiyet verir. Her bir pikselde, voltaj bir minimum ve maksimum değer arasında dalgalanır ve bu yüzden anolog bir sinyaldir. Dijital bir görüntü elde edebilmek için bu anolog sinyalini dijital sinyale çevrilmesi gereklidir. Buna Anolog-Dijital çevrim adı verilir.