Demans, tıpkı deliryum gibi farklı nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan, bilişsel işlevlerde ilerleyici yıkım olması ile özellikli bir sendromdur. DSM-5’te «Majör nörobilişsel bozukluk» olarak sınıflandırılır. Demans hastalarında başta bellek bozukluğu olmak üzere çeşitli bilişsel işlevlerde bozulma, duygudurum ve davranış bozuklukları, kişilik değişiklikleri, psikotik belirtiler ve günlük yaşam aktivitelerinin-işlevselliğin bozulması söz konusudur. Demans yaygınlığı yaşla beraber artmaktadır. Yaşlı nüfusun artmasıyla beraber, demans önemli bir halk sağlığı sorunu haline gelmektedir. 2015 yılında dünyada 46.8 milyon demans hastası olduğu, 2050 yılında sayının 131.5 milyona çıkmasının beklendiği ifade edilmektedir (International AsD 2015). Yaşlı nüfusta her 5.5 yılda bir demans sıklığının iki kat arttığı bildirilmiştir. Alzheimer Hastalığı-AH 65 yaş öncesi ve sonrasında en sık görülen demans nedenidir. Vasküler demans-VD 65 yaş üstünde, frontotemporal demans-FTD/Lewy Cisimcikli Demans-LCD ise 65 yaş altında ikinci en sık görülen demans türüdür.